การบินไทย Amadeus ข้อมูลรั่ว ทำไม สคส. ถึงสั่งการบินไทย ไม่ใช่ Amadeus

ข้อมูลผู้โดยสารของการบินไทยรั่วผ่านระบบจอง Amadeus สคส. สั่งให้การบินไทยรับผิดชอบ แม้ข้อมูลรั่วจากผู้ให้บริการระบบตั๋วที่เป็นต่างชาติและมีข้อกฎหมายกำหนดความรับผิดชัดเจนและมาตรการความปลอดภัย
เครื่องบินโดยสารการบินไทยจอดที่สนามบินสุวรรณภูมิ ประกอบเรื่องการบินไทย Amadeus ข้อมูลรั่ว
ภาพ: เครื่องบิน Boeing 787 ของการบินไทย ที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ · Bahnfrend / Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0)
แชร์

อยากอ่านแบบสั้น ๆ ก่อนไหม

ประเด็นสำคัญ

เหตุผลที่ สคส. สั่งการบินไทย ไม่ใช่ Amadeus

ตาม PDPA การบินไทยเป็นผู้ควบคุมข้อมูล จึงต้องรับผิดชอบเรื่องความปลอดภัยและแจ้งเหตุข้อมูลรั่วภายใน 72 ชั่วโมง

ความเข้าใจผิดเกี่ยวกับความรับผิดชอบของผู้ให้บริการข้อมูล

แม้ข้อมูลรั่วในระบบผู้ให้บริการ แต่เจ้าของข้อมูลต้องรับผิดชอบต่อผู้โดยสารและหน่วยงานกำกับ

บทเรียนสำหรับบริษัทไทยที่ใช้ระบบต่างชาติ

บริษัทไทยควรตรวจสอบและควบคุมการเข้าถึงข้อมูล โดยไม่พึ่งพาการเซ็นสัญญาเพียงอย่างเดียว

ความแตกต่างระหว่าง PDPA ไทยและ GDPR

PDPA ไทยกำหนดหน้าที่ของผู้ควบคุมข้อมูลและผู้ประมวลผลแยกกัน แต่ไม่มีข้อบังคับ DPIA อย่างชัดเจนเหมือน GDPR

กรณีการบินไทย Amadeus ข้อมูลรั่ว สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล (สคส.) สั่งการบินไทย เพราะตาม พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 (PDPA) การบินไทยเป็น “ผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคล” ส่วน Amadeus เป็นผู้ให้บริการระบบจองที่ประมวลผลข้อมูลแทน คำตอบสั้นคือหน้าที่ต่อผู้โดยสารอยู่ที่การบินไทย แต่มีจุดหนึ่งที่คนส่วนใหญ่ไม่รู้ คือ Amadeus ก็ไม่ได้หลุดพ้นหน้าที่ไปทั้งหมด

ลองนึกภาพคุณจองตั๋วการบินไทยไปเชียงใหม่ ชื่อและเลขการจอง (PNR) ของคุณอยู่ในระบบจองของบริษัทต่างชาติที่สายการบินทั่วโลกใช้ร่วมกัน เมื่อระบบนั้นถูกเข้าถึง คนที่คุณจะถามหาคำตอบคือสายการบินที่คุณซื้อตั๋ว ไม่ใช่บริษัทที่คุณไม่เคยทำสัญญาด้วย

สรุปสั้น: สคส. แจ้งเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2569 ให้การบินไทยส่ง 3 รายการ ได้แก่ ผลตรวจทางอิเล็กทรอนิกส์หาต้นเหตุ ผลการแจ้งเจ้าของข้อมูลพร้อมแนวทางป้องกัน และผลทบทวนยกระดับมาตรการความปลอดภัย เหตุผลคือ PDPA มาตรา 37(1) และ 37(4) วางหน้าที่รักษาความปลอดภัยและแจ้งเหตุภายใน 72 ชั่วโมงไว้ที่ผู้ควบคุมข้อมูล แม้เหตุเกิดในระบบของผู้ให้บริการ

ทำไม สคส. ถึงสั่งการบินไทย ทั้งที่ข้อมูลรั่วจากระบบ Amadeus

สคส. สั่งการบินไทยในกรณีการบินไทย Amadeus เพราะการบินไทยเป็นผู้ตัดสินใจว่าจะเก็บข้อมูลผู้โดยสารเพื่ออะไรและให้ใครดูแล ส่วน Amadeus ทำงานตามคำสั่งของสายการบิน กฎหมายจึงให้ผู้ควบคุมข้อมูลเป็นคนตอบคำถามต่อหน่วยงานกำกับและต่อเจ้าของข้อมูล เหตุผลเรียงตามน้ำหนักได้ 3 ข้อ

เหตุผลที่ 1: PDPA มาตรา 37(1) ผูกหน้าที่ความปลอดภัยไว้กับผู้ควบคุมข้อมูล

PDPA มาตรา 37(1) กำหนดให้ผู้ควบคุมข้อมูลจัดให้มีมาตรการรักษาความมั่นคงปลอดภัยที่เหมาะสม หน้าที่ข้อนี้ไม่ได้หายไปเมื่อจ้างคนอื่นเก็บข้อมูลแทน พูดง่าย ๆ คือ เลือกผู้ให้บริการเอง ก็ต้องกำกับผู้ให้บริการเอง ตามที่เดลินิวส์รายงาน สคส. ระบุชัดว่าการบินไทยดำเนินการ “ในฐานะผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคล”

เหตุผลที่ 2: การแจ้งเหตุภายใน 72 ชั่วโมงเป็นหน้าที่ของการบินไทย

PDPA มาตรา 37(4) ให้ผู้ควบคุมข้อมูลแจ้งเหตุละเมิดต่อ สคส. ภายใน 72 ชั่วโมงนับแต่ทราบเหตุ และแจ้งเจ้าของข้อมูลเมื่อมีความเสี่ยงสูง ตามที่โพสต์ทูเดย์และเดลินิวส์รายงาน การบินไทยแจ้ง สคส. ภายใน 72 ชั่วโมงแล้ว และยังอยู่ระหว่างประเมินความเสี่ยงเพื่อตัดสินใจเรื่องการแจ้งผู้โดยสาร คำสั่งข้อ 2 ของ สคส. จึงตามมาที่ผลการแจ้งเจ้าของข้อมูลโดยตรง

เหตุผลที่ 3: สคส. ต้องได้หลักฐานว่าช่องโหว่ถูกปิดจริง

กรณีการบินไทย Amadeus ข้อมูลถูกเข้าถึงต่อเนื่องยาว ตามประกาศของการบินไทยเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2569 ช่วงเวลาคือ 10 สิงหาคม 2566 ถึง 23 กันยายน 2569 รวมกว่า 3 ปี สคส. จึงขอผลตรวจทางนิติวิทยาศาสตร์ดิจิทัลและผลทบทวนมาตรการ

ทำไมคนถามเรื่องการบินไทย Amadeus ตอนนี้

คนถามเรื่องการบินไทย Amadeus เพราะการบินไทยออกประกาศเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2569 ว่าข้อมูลราว 60,529 รายการ เช่น ชื่อ PNR วันเดินทาง เส้นทาง ชั้นโดยสาร และอาจมีอีเมล เบอร์โทร เลขหนังสือเดินทาง ถูกเข้าถึงผ่านระบบ Amadeus โดยไม่กระทบข้อมูลบัตรเครดิต ต่อมาเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2569 สคส. ออกข่าวสั่งให้ส่งรายงานเพิ่ม (โพสต์ทูเดย์)

ตัวเลขในข่าวไม่ตรงกัน โพสต์ทูเดย์ใช้ 60,529 ราย ส่วนเดลินิวส์อ้างคำแถลง สคส. ว่า 65,029 ราย บทความนี้ยึดตัวเลขในประกาศของการบินไทยเป็นหลัก ถ้าอยากรู้ว่าตัวเองโดนไหมและควรเช็กอะไร อ่าน การบินไทยข้อมูลรั่ว 60,529 รายการ เช็กอย่างไรว่าเราโดนไหม ต้องทำอะไร

ประเด็นข้อเท็จจริงตามแหล่งข่าว
ผู้ควบคุมข้อมูลบริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน)
ระบบที่ถูกเข้าถึงระบบจองของ Amadeus
จำนวนราว 60,529 รายการ (ประกาศบริษัท) · 65,029 ราย (เดลินิวส์อ้าง สคส.)
ช่วงเวลา10 ส.ค. 2566 – 23 ก.ย. 2569
คำสั่ง สคส.11 พ.ย. 2569 ส่ง 3 รายการ และติดตามต่อ

เรื่องที่คนเข้าใจผิดบ่อยเกี่ยวกับการบินไทย Amadeus คืออะไร

ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยที่สุดในกรณีการบินไทย Amadeus คือ “รั่วที่ vendor ก็ไม่ใช่ความผิดของเรา” ความจริงคือ ต่อผู้โดยสารและต่อ สคส. ข้ออ้างนี้ใช้ไม่ได้ เปรียบเหมือนเจ้าของบ้านเช่าที่จ้างบริษัทรักษาความปลอดภัย ถ้าโจรเข้าบ้าน ผู้เช่าก็ยังมาเรียกร้องกับเจ้าของบ้านก่อน เจ้าของบ้านค่อยไปไล่เบี้ยบริษัทยามตามสัญญา

ปมที่บอกไว้ตอนต้นคลายตรงนี้ Amadeus ไม่ได้หลุดพ้นทั้งหมด PDPA มีหน้าที่ของผู้ประมวลผลข้อมูลแยกไว้ เช่น ทำตามคำสั่งของผู้ควบคุม รักษาความปลอดภัย และแจ้งเหตุให้ผู้ควบคุมทราบ ความรับผิดระหว่างการบินไทยกับ Amadeus จึงไปตัดสินกันที่สัญญาประมวลผลข้อมูล (DPA) ไม่ใช่ที่ผู้โดยสาร

อ่านแบบนักกฎหมาย: ถ้าต้องตรวจสัญญากับผู้ให้บริการแบบนี้ ให้เปิดดูข้อ “Security Incident” ก่อนว่ากำหนดเวลาแจ้งกี่ชั่วโมง จากนั้นดูข้อ “Indemnity” และ “Limitation of Liability” ว่าเพดานค่าเสียหายครอบคลุมค่าแจ้งเตือนลูกค้าและค่าปรับหรือไม่

การบินไทย Amadeus แปลว่าอะไรสำหรับบริษัทไทยที่ใช้ระบบต่างชาติ

บทเรียนจากการบินไทย Amadeus คือ บริษัทไทยทุกแห่งที่ฝากข้อมูลลูกค้าไว้กับ Cloud หรือ SaaS ต่างชาติ อยู่ในตำแหน่งเดียวกับการบินไทย เช่น ร้านออนไลน์ คลินิก หรือโรงแรม ถ้าระบบรั่ว สคส. จะถามเจ้าของธุรกิจก่อน

ความเห็นของผู้เขียน: ความเสี่ยงที่ใหญ่กว่าการโดนแฮกคือการไม่รู้ว่าโดน กรณีนี้ข้อมูลถูกเข้าถึงนานกว่า 3 ปีก่อนมีการรายงาน การกำกับผู้ให้บริการจึงต้องรวมการขอรายงานการเข้าถึง (access log) เป็นระยะ ไม่ใช่แค่เซ็นสัญญาแล้วจบ ขั้นตอนทำสัญญาแบบนี้อยู่ใน คู่มือ: ทำสัญญาประมวลผลข้อมูล (DPA) กับผู้ให้บริการภายนอกอย่างไรตามมาตรา 40?

ตามที่เดลินิวส์และผู้จัดการรายงาน สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย (กพท.) กำชับสายการบินให้ยกระดับระบบป้องกันภัยไซเบอร์หลังเหตุนี้

เทียบกับกฎหมายไทย: การบินไทย Amadeus ต่างจาก GDPR อย่างไร

กรณีการบินไทย Amadeus ถ้าเกิดในยุโรป โครงหน้าที่แทบเหมือนกัน คือผู้ควบคุมข้อมูลแจ้งเหตุภายใน 72 ชั่วโมงและรับผิดชอบต่อเจ้าของข้อมูล จุดต่างอยู่ที่รายละเอียดการบังคับใช้

ประเด็นGDPR (สหภาพยุโรป)PDPA ไทย
แจ้งหน่วยงานArt.33 ภายใน 72 ชั่วโมงมาตรา 37(4) ภายใน 72 ชั่วโมงต่อ สคส.
มาตรการความปลอดภัยหน้าที่ทั้งผู้ควบคุมและผู้ประมวลผลมาตรา 37(1) ผู้ควบคุม + หน้าที่ผู้ประมวลผลแยกไว้
ประเมินความเสี่ยงก่อนใช้ระบบArt.35 DPIA บังคับบางกรณีไม่มีบทบังคับ DPIA ตรงตัว
ส่งข้อมูลข้ามประเทศมีกลไกเฉพาะมาตรา 28–29

ช่องว่างของไทยคือ PDPA ไม่ได้บังคับ DPIA ตรงตัวเหมือน GDPR Art.35 บริษัทไทยจำนวนมากจึงเลือกผู้ให้บริการโดยไม่เคยประเมินความเสี่ยงเป็นลายลักษณ์อักษร เมื่อเกิดเหตุจะอธิบายต่อ สคส. ว่ามีมาตรการเหมาะสมตามมาตรา 37(1) ได้ยาก

บริษัทที่ใช้ระบบต่างชาติเก็บข้อมูลลูกค้าควรทำอะไรตอนนี้

  • 1. ลิสต์ผู้ให้บริการที่ถือข้อมูลลูกค้า ระบบจอง ระบบ CRM อีเมลการตลาด และ Cloud ทุกตัว ระบุว่าถือข้อมูลอะไร
  • 2. เปิดสัญญาดูข้อแจ้งเหตุ ต้องกำหนดชั่วโมงชัด และสั้นพอให้คุณแจ้ง สคส. ทันใน 72 ชั่วโมง
  • 3. เช็กเพดานความรับผิดและข้อชดใช้ ดูว่าครอบคลุมค่าแจ้งเตือนลูกค้าและความเสียหายจริงหรือไม่
  • 4. ซ้อมแผนรับมือเหตุข้อมูลรั่ว กำหนดคนตัดสินใจ แบบฟอร์มแจ้ง สคส. และข้อความแจ้งลูกค้าไว้ล่วงหน้า ถ้าต้องการคนช่วยวางระบบทั้งชุด ดู บริการวางระบบ AI Governance และ PDPA ของ Kooru

ข้อมูลที่รั่วไปถูกใช้ต่ออย่างไร อ่าน ทำไมมิจฉาชีพรู้ข้อมูลเรา สคส. เจอข้อมูล 2.9 หมื่นรายในคอมสแกมเมอร์ และเหตุระบบจองที่เกี่ยวข้องใน ระบบจอง Amadeus ข้อมูลรั่วนานกว่า 3 ปี กระทบ 7 สายการบิน PDPC สิงคโปร์สอบ สายการบินและเอเจนซีไทยต้องนับ 72 ชั่วโมงจากวันไหน

มุมมองผู้เชี่ยวชาญ

เรื่องการบินไทยกับ Amadeus สอนว่า คุณจ้างคนอื่นถือข้อมูลได้ แต่จ้างคนอื่นรับผิดแทนไม่ได้ สัญญากับผู้ให้บริการไม่ได้ปกป้องคุณจากผู้โดยสารหรือ สคส. มันแค่บอกว่าคุณจะไปเก็บเงินคืนจากใครได้ทีหลัง จุดที่องค์กรมักพลาดคือเซ็นสัญญามาตรฐานของ vendor ต่างชาติโดยไม่อ่านข้อแจ้งเหตุ ควรเช็กว่าผู้ให้บริการต้องบอกคุณภายในกี่ชั่วโมง ถ้าเขาบอกช้ากว่า 72 ชั่วโมง คุณผิดกฎหมายตั้งแต่ยังไม่รู้เรื่อง

— Phuwara Krobtaku —
LL.M. (IP & IT) | M.S. (IT) | Thai Barrister & Attorney-at-Law

ประวัติผู้เขียน · นโยบายบรรณาธิการ

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับการบินไทย Amadeus

การบินไทยอาจถูกปรับเท่าไร

ณ 11 พฤศจิกายน 2569 สคส. ยังไม่ได้ประกาศโทษใด ๆ มีเพียงคำสั่งให้ส่งรายงาน 3 รายการและติดตามต่อ PDPA มีโทษปรับทางปกครองสำหรับผู้ควบคุมที่ไม่จัดมาตรการความปลอดภัยหรือไม่แจ้งเหตุ แต่จะลงโทษหรือไม่ขึ้นกับผลตรวจที่การบินไทยส่ง

ผู้โดยสารเรียกค่าเสียหายจากการบินไทยได้ไหม

ผู้โดยสารที่เสียหายจริงมีสิทธิเรียกค่าเสียหายทางแพ่งตาม PDPA ได้ โดยต้องแสดงว่าข้อมูลของตนอยู่ในชุดที่ถูกเข้าถึงและเกิดความเสียหาย เช่น ถูกหลอกโอนเงินด้วยข้อมูลการเดินทาง ควรเก็บอีเมลแจ้งเตือนและหลักฐานการติดต่อจากมิจฉาชีพไว้

บริษัทที่ใช้ Cloud หรือ SaaS ต่างชาติต้องเขียนสัญญาอย่างไร

อย่างน้อยต้องมีข้อตกลงประมวลผลข้อมูล (DPA) ที่กำหนดว่าใช้ข้อมูลตามคำสั่งเท่านั้น ระยะเวลาแจ้งเหตุเป็นชั่วโมง สิทธิขอตรวจสอบ และการลบหรือคืนข้อมูลเมื่อเลิกสัญญา ถ้าใช้สัญญามาตรฐานของ vendor ให้ขอเอกสาร DPA แนบท้ายมาอ่านเสมอ

อ่านต่อ: ความรู้ที่เกี่ยวกับเรื่องนี้

แหล่งอ้างอิง

บทความนี้เป็นการสรุปข่าวและให้ข้อมูลทั่วไป ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย หากต้องการคำปรึกษาเฉพาะกรณีของธุรกิจคุณ ควรปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ

Questions Answered

ทำไม สคส. ถึงสั่งการบินไทย ไม่ใช่ Amadeus

เพราะการบินไทยคือผู้ควบคุมข้อมูลตาม PDPA ไม่ใช่แค่ผู้ให้บริการระบบ

การบินไทยจะถูกลงโทษอย่างไรจากเหตุการณ์นี้

ยังไม่มีโทษ แต่ต้องส่งรายงานและรอผลตรวจจาก สคส.

ผู้โดยสารได้รับผลกระทบแล้วเรียกค่าเสียหายได้ไหม

ผู้เสียหายมีสิทธิเรียกค่าเสียหายทางแพ่งตาม PDPA

บริษัทไทยที่ใช้ระบบต่างชาติควรทำอย่างไรเพื่อป้องกันเหตุข้อมูลรั่ว

ต้องประเมินความเสี่ยงและเขียนสัญญาประมวลผลข้อมูล (DPA) อย่างชัดเจน
สมาร์ตโฟนเปิดแอป Instagram ในมือผู้ใช้ ประกอบเรื่อง Instagram Teen Account ที่ AI ย้ายบัญชีให้อัตโนมัติ

Instagram ทำไมย้ายบัญชีเราเป็น Teen Account ทั้งที่กรอกอายุผู้ใหญ่

ก่อนหน้า
ภาพน้ำท่วมในประเทศไทยและจุดรับของบริจาค ประกอบเรื่องรับบริจาคออนไลน์ต้องขออนุญาตไหม

รับบริจาคออนไลน์ต้องขออนุญาตไหม พ.ร.บ.เรี่ยไร 2487 ว่าอย่างไร

ถัดไป
อัปเดตกฎหมายเทคโนโลยีทุกวัน

ติดตามบทความใหม่

อ่านฟรี ไม่ต้องสมัครสมาชิก เลือกช่องทางที่สะดวก