ที่ปรึกษาศาล EU เสนอ คนออกจากศาสนาอาจขอลบชื่อในทะเบียนล้างบาปได้ ขีดฆ่าไม่ใช่การลบ แล้วสิทธิขอลบข้อมูลตาม PDPA เกี่ยวอย่างไร

อัยการสูงสุดประจำศาลยุติธรรม EU ให้ความเห็นว่าสังฆมณฑลต้องมีเหตุผลหนักแน่นจึงจะเก็บชื่อผู้ปฏิเสธไว้ในทะเบียนล้างบาป และการขีดฆ่าไม่ถือว่าลบ บทความนี้เทียบกับสิทธิขอลบข้อมูลตาม PDPA และ soft-delete ใน CRM ของธุรกิจ
สิทธิขอลบข้อมูล PDPA เทียบคดีทะเบียนล้างบาปในศาล EU ที่ที่ปรึกษาศาลชี้ว่าขีดฆ่าชื่อไม่ใช่การลบ
ที่ปรึกษาศาล EU เสนอว่าการลบชื่อในทะเบียนต้องทำให้ข้อมูลอ่านไม่ออก ไม่ใช่แค่ขีดฆ่า
แชร์

ประเด็นสำคัญ

ข้อเสนอของที่ปรึกษาศาล EU

การขีดฆ่าชื่อในทะเบียนล้างบาปไม่ถือเป็นการลบข้อมูล ต้องทำให้ข้อมูลอ่านไม่ออกและต้องมีเหตุผลทางกฎหมายยืนยันการเก็บข้อมูลต่อ

ผลกระทบต่อองค์กรไทยที่เก็บข้อมูลสมาชิก

องค์กรไทยที่เก็บข้อมูลศาสนาและใช้ระบบ soft-delete ต้องตรวจสอบว่าการลบข้อมูลตรงตามสิทธิขอลบข้อมูลของ PDPA หรือไม่

ความเสี่ยงจากการใช้ soft-delete ในระบบ CRM

ระบบ soft-delete อาจทำให้ข้อมูลลูกค้ายังอยู่ในระบบทั้ง ๆ ที่ลูกค้าขอลบแล้ว เสี่ยงถูกร้องเรียนและข้อมูลรั่วไหล

คำแนะนำสำหรับองค์กรที่เก็บทะเบียนสมาชิก

องค์กรควรทดสอบการลบข้อมูลจริง แยกข้อมูลที่เก็บกับข้อมูลที่ต้องลบ และจัดทำบัญชีข้อมูลอ่อนไหวอย่างเหมาะสม

อัปเดตล่าสุด

สิทธิขอลบข้อมูล PDPA คือสิทธิที่เจ้าของข้อมูลมีในการขอให้องค์กรลบหรือทำลายข้อมูลส่วนบุคคลของตน ล่าสุดที่ปรึกษาศาลสหภาพยุโรปให้ความเห็นว่าการขีดฆ่าชื่อในทะเบียนล้างบาปไม่นับเป็นการลบ ต้องทำให้อ่านไม่ออก บทความนี้เหมาะกับ DPO และฝ่ายไอทีที่ดูแลทะเบียนสมาชิก อ่านแล้วจะรู้ว่าระบบ “ลบ” ของตัวเองลบจริงหรือแค่ซ่อน

ลองนึกภาพว่าคุณออกจากสมาคมแห่งหนึ่งแล้วขอให้ลบชื่อ แต่เจ้าหน้าที่แค่ขีดฆ่าไว้ในสมุดทะเบียน ชื่อยังอ่านได้เหมือนเดิม เรื่องนี้ไปถึงศาลสหภาพยุโรปแล้ว และสะท้อนปัญหาเดียวกับระบบ soft-delete ที่ธุรกิจไทยใช้กันทั่วไป

สรุปสั้น: อัยการสูงสุดประจำศาลยุติธรรมสหภาพยุโรป Laila Medina เสนอว่าสังฆมณฑลต้องมี “เหตุผลอันชอบด้วยกฎหมายที่หนักแน่น” จึงจะเก็บชื่อผู้ปฏิเสธไว้ในทะเบียนล้างบาป และการขีดฆ่าไม่ถือว่าลบ ต้องทำให้อ่านไม่ออก ความเห็นนี้ไม่ผูกมัดศาล แต่องค์กรไทยที่เก็บทะเบียนสมาชิกหรือใช้ soft-delete ควรทบทวนว่าตอบสิทธิขอลบข้อมูล PDPA ได้จริงหรือไม่

สิทธิขอลบข้อมูล PDPA เทียบกับคดีทะเบียนล้างบาปในศาล EU เป็นอย่างไร

คดีทะเบียนล้างบาปคือคดีที่ศาลอุทธรณ์บรัสเซลส์ส่งคำถามไปยังศาลยุติธรรมสหภาพยุโรป เรื่องที่สังฆมณฑล Ghent ปฏิเสธลบชื่อผู้ร้องออกจากทะเบียนบัพติศมา ความเห็นของ Laila Medina จึงเป็นสัญญาณว่าการอ้างว่า “เป็นข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์” ต้านสิทธิขอลบข้อมูลได้แค่ไหน

ความเห็นแยกสองเรื่อง เรื่องแรก สังฆมณฑลต้องแสดงเหตุผลที่หนักแน่นหากจะเก็บชื่อต่อหลังผู้ร้องปฏิเสธ เรื่องที่สอง การขีดฆ่าไม่ถือว่าลบ ต้องทำให้ข้อมูลอ่านไม่ออก แต่ยังบันทึกข้อเท็จจริงว่ามีพิธีเกิดขึ้นได้ โดยให้พิจารณาเป็นรายกรณี

ประเด็นข้อเท็จจริงตามข่าว
ผู้ให้ความเห็นLaila Medina อัยการสูงสุดประจำศาลยุติธรรม EU
คดีต้นทางศาลอุทธรณ์บรัสเซลส์ส่งคำถามเรื่องสังฆมณฑล Ghent ไม่ลบชื่อในทะเบียนบัพติศมา
ข้อเสนอหลักต้องมีเหตุผลหนักแน่นจึงเก็บต่อ และการขีดฆ่าไม่ใช่การลบ
สถานะความเห็นไม่ผูกมัด ผู้พิพากษากำลังเริ่มพิจารณา
คำพิพากษาคาดปลายปี 2569 หรือปี 2570 (ตาม NC Register)

ข่าวต้นทางที่อ่านได้ไม่ระบุเลขคดีหรือข้อของ GDPR ที่เกี่ยวข้อง ผู้อ่านจึงควรถือเป็นความเห็นเชิงหลักการ ไม่ใช่คำพิพากษา

สิทธิขอลบข้อมูล PDPA กระทบองค์กรไทยอย่างไร

สิทธิขอลบข้อมูล PDPA กระทบองค์กรที่เก็บทะเบียนสมาชิกและระบบ CRM เพราะ EU ไม่มีเขตอำนาจในไทย แต่หลักคิด “ลบจริงหรือแค่ซ่อน” ใช้เทียบได้โดยตรง ส่วนนี้เป็นการวิเคราะห์ของผู้เขียน แยกตามกลุ่มที่ได้รับผลกระทบ

องค์กรที่เก็บทะเบียนสมาชิกศาสนา สมาคม สหภาพ หรือพรรค ต้องระวังอะไร

องค์กรเหล่านี้ต้องระวังเพราะข้อมูลศาสนาเป็นข้อมูลอ่อนไหวตาม PDPA มาตรา 26 ซึ่งต้องมีฐานรองรับที่ชัดกว่าข้อมูลทั่วไป คดีนี้เทียบได้กับหลักที่ว่า การเก็บข้อมูลเพื่อประโยชน์ขององค์กรเองยังต้องเทียบกับสิทธิขอลบของเจ้าของข้อมูล

ผู้เขียนไม่ได้บอกว่าศาลไทยจะตัดสินแบบเดียวกัน แต่ถ้ามีสมาชิกขอออกและขอลบชื่อ องค์กรควรตอบได้ว่าเก็บต่อด้วยเหตุผลอะไร และเหตุผลนั้นหนักพอหรือไม่

ธุรกิจที่ใช้ soft-delete ใน CRM เสี่ยงอะไร

ธุรกิจที่ใช้ soft-delete เสี่ยงเพราะลูกค้าขอลบแล้วข้อมูลยังอยู่ในฐานข้อมูล แค่ติดธงว่า “ลบแล้ว” ตัวอย่างสมมติ: ฟิตเนสแห่งหนึ่งมีสมาชิก 20,000 คน ลูกค้าขอลบข้อมูล เจ้าหน้าที่กดปุ่มลบในระบบ แต่ระบบแค่เปลี่ยนสถานะเป็น inactive ชื่อ เบอร์โทร และวันเกิดยังอยู่ครบ

กรณีแบบนี้เทียบได้กับการขีดฆ่าในทะเบียน ถ้าข้อมูลยังอ่านได้ คำตอบ “ลบแล้ว” ที่ส่งให้ลูกค้าอาจไม่ตรงความจริง

เจ้าของข้อมูลที่อยากให้ลบควรคาดหวังอะไร

เจ้าของข้อมูลควรคาดหวังว่าองค์กรอาจเก็บบางอย่างไว้ได้ เช่น ข้อเท็จจริงว่าเหตุการณ์เคยเกิดขึ้น แต่ต้องไม่ใช่ข้อมูลที่ระบุตัวตนได้ชัด ความเห็นของ EU ชี้ว่าต้องพิจารณาเป็นรายกรณี ไม่มีคำตอบสำเร็จรูป

ถ้าไม่ทำอะไรเลย จะเสี่ยงอะไร

ถ้าไม่ตรวจระบบรับสิทธิขอลบข้อมูล PDPA องค์กรอาจตอบลูกค้าว่า “ลบแล้ว” ทั้งที่ข้อมูลยังอ่านได้ ความเสี่ยงแรกคือถูกร้องเรียนว่าตอบสิทธิขอลบข้อมูล PDPA ไม่จริง ความเสี่ยงที่สองคือข้อมูลอ่อนไหวของสมาชิกค้างในระบบโดยไม่มีเหตุผลเก็บที่เขียนไว้ ความเสี่ยงที่สามคือเมื่อข้อมูลรั่ว ข้อมูลที่ควรลบไปแล้วถูกนับรวมในจำนวนผู้ได้รับผลกระทบด้วย

องค์กรที่เก็บทะเบียนสมาชิกควรทำอะไรตอนนี้

องค์กรควรเริ่มจากทดลองขอลบข้อมูลของตัวเองหนึ่งรายการ แล้วดูว่าข้อมูลหายจริงหรือไม่ ขั้นตอนตอบสิทธิขอลบข้อมูล PDPA ไม่ต้องรอคำพิพากษาของศาล EU เพราะตรวจและแก้ได้เองทันที

  • 1. แยกสิ่งที่ต้องเก็บออกจากข้อมูลที่ระบุตัวตน ถ้าต้องบันทึกว่าเหตุการณ์เคยเกิด ให้เก็บเฉพาะข้อเท็จจริงนั้นโดยไม่มีชื่อหรือข้อมูลที่โยงถึงตัวบุคคล
  • 2. เลิกถือ soft-delete เป็นการลบ กำหนดว่าติดธงไว้ได้นานเท่าไร แล้วลบจริงหรือทำให้ระบุตัวไม่ได้เมื่อไร รวมถึงสำเนาในระบบสำรอง
  • 3. เขียนเหตุผลก่อนปฏิเสธคำขอลบ ถ้าจะเก็บต่อ ให้บันทึกว่าเหตุผลคืออะไร หนักแค่ไหน และประเมินเป็นรายกรณี ไม่ใช้ประโยคสำเร็จรูป
  • 4. ทำบัญชีทะเบียนที่เก็บข้อมูลอ่อนไหว ไล่ดูว่าเก็บข้อมูลศาสนา สหภาพ หรือการเมืองของสมาชิกที่ไหนบ้าง และมีฐานตามมาตรา 26 รองรับหรือไม่

ถ้าองค์กรต้องการคนช่วยทบทวนขั้นตอนตอบคำขอลบข้อมูล ดูรายละเอียดได้ที่ บริการ AI Governance และ PDPA ของ Kooru

อ่านกฎเรื่องสิทธิฝั่งขอเข้าถึงข้อมูลต่อได้ใน ประกาศ สคส. เรื่องสิทธิขอเข้าถึงและขอรับสำเนาข้อมูลมีผลแล้ว องค์กรต้องตอบใน 30 วัน คิดค่าธรรมเนียมได้แค่ไหน ปฏิเสธได้เมื่อไร หรือดูเรื่องอื่นในหมวด PDPA & Privacy และ Tech Law & IP

มุมมองผู้เชี่ยวชาญ

จุดที่องค์กรมักพลาดคือเข้าใจว่าปุ่ม “ลบ” ในระบบเท่ากับการลบจริง คดีทะเบียนล้างบาปทำให้เห็นภาพชัดว่า แม้แต่สมุดกระดาษก็ยังมีคำถามว่าขีดฆ่าแล้วถือว่าลบหรือยัง ถ้าคนอื่นยังอ่านชื่อคุณออก ก็ยังไม่ใช่การลบ ผมมองว่าหลักนี้ใช้ได้กับสิทธิขอลบข้อมูล PDPA และ CRM ทุกระบบ ลองให้ทีมไอทีเปิดฐานข้อมูลดูว่าข้อมูลของคนที่ “ลบแล้ว” ยังอยู่ไหม แล้วจะรู้ว่าองค์กรตอบสิทธิขอลบได้จริงแค่ไหน

— Phuwara Krobtaku —
LL.M. (IP & IT) | M.S. (IT) | Thai Barrister & Attorney-at-Law

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับสิทธิขอลบข้อมูล PDPA

ขีดฆ่าชื่อในทะเบียนถือว่าลบข้อมูลหรือไม่

ไม่ถือตามความเห็นของที่ปรึกษาศาล EU ซึ่งระบุว่าต้องทำให้ข้อมูลอ่านไม่ออก แต่ยังบันทึกข้อเท็จจริงว่ามีพิธีเกิดขึ้นได้ ความเห็นนี้ไม่ผูกมัดศาล

ความเห็นนี้ใช้กับไทยได้เลยหรือไม่

ใช้ไม่ได้โดยตรง เพราะ EU ไม่มีเขตอำนาจในไทยและความเห็นของ Advocate General ยังไม่ใช่คำพิพากษา แต่หลักคิดเรื่องลบจริงหรือแค่ซ่อนเทียบกับ PDPA ของไทยได้

ข้อมูลศาสนาเป็นข้อมูลอ่อนไหวตาม PDPA หรือไม่

เป็น ข้อมูลศาสนาจัดเป็นข้อมูลอ่อนไหวตาม PDPA มาตรา 26 องค์กรที่เก็บข้อมูลลักษณะนี้จึงต้องมีฐานรองรับที่ชัดเจนและมาตรการดูแลที่เหมาะสม

องค์กรปฏิเสธคำขอลบข้อมูลได้หรือไม่

ในกรณีของ EU องค์กรปฏิเสธได้ถ้ามีเหตุผลอันชอบด้วยกฎหมายที่หนักแน่น และต้องพิจารณาเป็นรายกรณี ส่วนเงื่อนไขตาม PDPA ของไทย ผู้อ่านควรตรวจตัวบทหรือปรึกษาผู้เชี่ยวชาญก่อนปฏิเสธ

แหล่งอ้างอิง

บทความนี้เป็นการสรุปข่าวและให้ข้อมูลทั่วไป ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย หากต้องการคำปรึกษาเฉพาะกรณีของธุรกิจคุณ ควรปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ

Bitchat อินเดีย แอปแชตไร้อินเทอร์เน็ตถูกถอนจาก App Store และ Google Play ตามคำสั่งตาม IT Act มาตรา 69A

อินเดียสั่งถอนแอปแชตไร้อินเทอร์เน็ต Bitchat จาก App Store และ Google Play ตาม IT Act มาตรา 69A แอปไทยที่ขยายตลาดต่างประเทศต้องเตรียมรับมืออย่างไร

ก่อนหน้า
เอกสารร่างแนวทาง EDPB เรื่องค่าปรับ GDPR และอำนาจแก้ไขอื่นของหน่วยงานกำกับในยุโรป

EDPB ออกร่างแนวทางค่าปรับ GDPR 04/2026 ต้องมีเจตนาหรือประมาทก่อนปรับ รับฟังความเห็นถึง 13 พ.ย. องค์กรไทยที่เข้าเขต GDPR ต้องเตรียมหลักฐานอะไร

ถัดไป
อัปเดตกฎหมายเทคโนโลยีทุกวัน

ติดตามบทความใหม่

อ่านฟรี ไม่ต้องสมัครสมาชิก เลือกช่องทางที่สะดวก